Tag Archives: knuffel

Kans op een knuffel

‘s Ochtends voor achten op de fiets, ik ben het niet meer gewend. Sinds onze wereldwijde gezondheidscrisis werk ook ik zoveel mogelijk vanuit huis, dus ‘s ochtends na het ontbijt verandert de eettafel in het bureau. Voor het kantoorgevoel verruil ik wel altijd de joggingbroek voor een gepast werktenue. Maar veel verder dan deze huiselijke vierkante meters heeft mijn woon-werkverkeer deze periode niet gereikt. Donderdagochtend had ik echter een andere missie dan werk en deze liet zich vanuit huis niet organiseren. Een vaccinatie als minuscule bijdrage aan het mogelijk maken van het nieuwe knuffeltijdperk.

Het was die ochtend opvallend druk op straat, alsof ik onder een thuiswerk-steen had geleefd en de wereld gewoon was doorgegaan. Toch voelde het vertrouwd en ik realiseerde me dat dit binnenkort ook weer mijn routine zou worden. Onderweg vroeg ik me af wie van mijn mede-reizigers misschien ook richting vaccinatie fietsten. Los van die gedachte was ik vooral bezig om te zorgen dat ik op tijd zou zijn. De gehaaste forens, niks veranderd dus!

Eenmaal mijn fiets geparkeerd, liep ik een geoliede machine binnen. De lange, slingerende rij mensen loste op in het niets. Iedereen onderweg naar zijn aangewezen shot. Terwijl een tenenkrommend Disney lied irritant in mijn oor kriebelde, werd ik plotseling overmand door emoties. Dit was het einde, of beter nog het begin van een nieuw tijdperk!

Het einde van aan huis gekluisterd zijn met slecht nieuwsberichten, vreselijk zieke mensen, uitgestelde feestelijkheden en misgelopen warmte, dat einde is in zicht. Deze slingerende rij wachtenden vormt samen met mij en vele anderen een schakel in ons herstel. Tranen rolden over mijn wangen, maar dat zag gelukkig niemand. Goddank voor het katoenen mondkapje! Vochtabsorberend én anonimiserend tegelijk. Ik kon met een gerust hart mijn emoties de vrije loop laten. Totdat… ik natuurlijk ook ging snotteren, want die neus krijg je er gratis bij.

Tien minuten later op het verkoeverstoeltje voelde ik me voorzichtig blij en kreeg ik de onbedwingbare behoefte naar het buitenland te reizen, een feest te plannen en te proosten op het gewoon weer kunnen leven. Leven zonder overal over na te hoeven denken. Iets zorgelozer leven, je zou bijna vergeten dat het kan. Bijzonder om te merken dat ook zonder al te veel persoonlijk leed, je zoveel emoties voelt over de afgelopen periode.

Nog even en we kunnen samen dansen, knuffelen en vieren dat we er weer zijn. Samen! Ik kan niet wachten.

Dag Muis!

boy with teddy bearVier jaar lang waren M. en zijn knuffel Muis onafscheidelijk. Muis volgde hem als een schaduw, al zijn ze elkaar een paar keer uit het oog verloren.
Als baby wist M. hem al haarfijn te vinden als hij tijdens het slapen in bed was gaan zwerven. Muis ging overal mee naar toe, vierde zijn eigen verjaardag en werd nauwlettend in de gaten gehouden als hij de noodzakelijke tour in de wasmachine kreeg. Het liefst zat M. het hele programma voor de machine, omdat hij er nooit helemaal gerust op was dat zijn kompaan er weer ‘levend’ uit zou komen.

Lees verder!

Help! Muis is weg…

Koninginnedag 2013, bekend om de komst van Neerlands nieuwe koning. Een historische dag met abdicatie, kroning en verlies. Waarschijnlijk zijn vele bezoekers aan de Amsterdamse Koninginnedag iets kwijtgeraakt; van muntgeld en een haarelastiek tot smartphones, hele dagdelen of erger nog de liefde van je leven. Bij ons gaat deze dag de boeken in als de dag de we Muis verloren.
Muis is de lievelingsknuffel van kleine M. Van alle gekregen speelgoedbeesten was deze vanaf de eerste dag favoriet. Het is zijn kameraad, helpt hem in bange donkere nachten en troost hem bij verdrietig afscheid op de crèche. Maar nu dus even niet want op 30 april zijn we Muis verloren in het drukke Vondelpark.

vermist_muisMeerdere keren hebben we hem gewaarschuwd maar het mocht niet baten, onderweg naar huis bleek de knuffel niet meer in handen van kleine M. Ook een zoektocht terug het park in mocht niet baten, Muis was weg. Onze dappere Dodo blijkt echter een optimist in de dop want hij toverde allerlei mogelijke verblijfplaatsen van Muis uit zijn hoge hoed. De knuffel zou in de vijver liggen, was achtergebleven op de glijbaan in de speeltuin of lag hij misschien gewoon bij opa en oma in de schuur? Helaas tot zijn verdriet was Muis ’s avonds voor het slapen gaan nog altijd niet thuisgekomen. We brachten hem naar bed met de boodschap dat iemand hem misschien wel zou vinden en ons dan meteen zou bellen.

Een sprankje hoop, precies genoeg om te gaan slapen in een bed vol met al veel eerder afgewezen potentiële lievelingsknuffels.

Ondertussen bestelden we online een nieuwe knuffel en deze zou vandaag worden bezorgd. Per e-mail heb ik het zielige verhaal gedaan en ze verzekerden ons dat Muis de tweede donderdag zou worden bezorgd. Met die wetenschap vertelden we kleine M. dat een meneer Muis inderdaad in de vijver had gevonden maar dat hij erg vies en helemaal kapot was. De lieve meneer zou de knuffel hebben gewassen, gerepareerd en met de Pieter Post wagen (lees: PostNL) als een speciaal pakketje versturen. Terwijl we hem vertelden dat Muis terug zou komen, bloeide kleine M. helemaal op. Hij reageerde zo enthousiast en de liefde spatte van zijn gezicht af. Zijn reactie ontroerde me, ondanks zijn dappere optimistische pogingen om Muis allerlei heldendaden toe te dichten, had hij het kleine dier dus vooral vreselijk gemist. Deze kinderhand leek snel gevuld…totdat vandaag de Pieter Post wagen niet voor de deur verscheen. Geen speciaal pakketje, geen Muis bij de post.

Er is geen tijd meer te verliezen want we gaan bijna met vakantie. De hoogste tijd dus voor plan B. Zuslief weet een winkel waar ze precies dezelfde knuffel verkopen en komt deze morgenavond hoogstpersoonlijk brengen. Zij heeft namelijk die aardige meneer gesproken die Muis vond in de vijver en hij heeft de knuffel aan haar gegeven…
We zullen morgen zien of kleine M. met 1 of 2 Muizen op vakantie kan, maar een ding is zeker: Muis gaat mee op reis!