“Voel eens aan deze tand mama!” Vol trots staat M. voor me met een grijns van oor tot oor en zijn mond wagenwijd open. Het is alsof hij zojuist een prijs gewonnen heeft. Yes, weer (bijna) een tand eruit!
Lees verder!
Onze dappere dodo
Och mensen, het einde van het schooljaar is alweer in zicht. Wat kan er veel gebeuren in zo’n jaar! Al vaker heb ik er iets over geschreven maar toch moet het nu nog een keer…
Vandaag kreeg M. zijn rapport uitgereikt en hij glom van trots! De juffen schreven louter lovende woorden over zijn doorzettingsvermogen, hoe dapper hij is (ook al denkt hij zelf van niet) en over de sprongen die hij heeft gemaakt. En daarmee raakten ze precies de kern. Want wat heeft hij hard gewerkt aan zijn zelfvertrouwen!
Lees verder!
Aapjes kijken
In de tram, ik zit zelden in de tram, word ik omringd door een groep vrouwen. Vrouwen, oma’s met kleinkinderen op de basisschool, die zo uitgelaten zijn alsof ze zelf op schoolreisje gaan. Gierend van de lach komen ze binnen op weg naar een dagje dierentuin: “zouden de dieren al wakker zijn?” Waahaaahaaaa.
Lees verder!
Ratelende gedachten
Zorg je wel goed voor jezelf? Een hele lieve vraag maar wat betekent dat eigenlijk: goed voor jezelf zorgen? Is dat goed eten, goed slapen, af en toe een massage en luisteren naar je lichaam? Of luisteren naar je hart?
Even een stapje terug: luister ik weleens naar mijn lichaam? Ik luister eigenlijk alleen naar mijn hart met het gevolg dat ik mezelf voorbij ren. Maar wat ren je dan daadwerkelijk voorbij als je doet wat je hart je ingeeft?
Lees verder!
Slapen zonder filter
Voor de tweede dag op rij zit ik op de rand van de hoogslaper. Een voet slaapt inmiddels maar de reden waarom ik op het bed zit, is zelf helaas nog lang niet in dromenland. Hij woelt en zucht want hij maakt zich grote zorgen. Een kind van zeven dat zich zorgen maakt, het zou niet moeten.
Lees verder!
Nog eentje dan…
“Nou vooruit…nog eentje dan. Morgen stop ik er echt mee.” Hoe vaak denk ik dit niet. ’s Avonds op de bank na een dag hard werken is het heerlijk om een kopje thee te vergezellen met een koekje. En dat ene koekje worden er natuurlijk al snel twee of drie, maar altijd gaat die tweede of derde gepaard met de bestraffende gedachte: dit moet echt de laatste keer zijn.
Lees verder!
Wachten voor een open brug
“Hoi, lekker hè de lente komt eraan!” Balend stond ik te wachten voor een open brug en had, zoals gewoonlijk, haast. Een man met een ietwat onfrisse uitstraling waar je het jouwe van kunt denken, stopte naast me en knoopte een praatje aan.
Lees verder!
Constructief ongehoorzaam
Heb jij net als ik een kantoorbaan (gehad)? Kantoorbaan klinkt trouwens wel enorm ouderwets als ik dit zo schrijf. Maar goed, als je in zo’n omgeving werkt dan ben je vast bekend met doelstellingen, of KPI’s in kantoortuintaal. Afspraken over wat je dit jaar wilt bereiken (voor de werkgever), wat je wilt leren (en op zo’n manier dat je werkgever hier ook iets aan heeft) en hoe hoog jij jouw ambitieuze lat legt. Maak het dan vooral ook lekker SMART (Specifiek Meetbaar Acceptabel Realistisch en Tijdsgebonden).
Lees verder!
Piepkuikens en bullebakken
Tijdens zijn atletiektraining staarde M. droevig voor zich uit en die blik zei me genoeg. Er was duidelijk iets niet in de haak. Toen hij vervolgens langs me liep, bleek hij zichtbaar ontdaan maar zei niets. Na toch even goed aandringen kwam het hoge woord eruit: ze hadden hem gepest.
Lees verder!
Dag mama, ik ben weg!
“….en ik eet ook niet thuis!” Daar ging hij voor de tweede zondag op rij. Om tien uur ’s ochtends rende M. de deur uit voor een potje tennis met aansluitend een middag spelen. En met manlief die vaak in het weekend werkt, was het opeens akelig stil in huis. Wat was er gebeurd met onze pyjama-ochtenden en de (soms mateloos vervelende) stroom aan ‘zullen-we-samen-iets-doen-vragen’?
Lees verder!
Ik sta altijd ‘aan’
Het is mooi als puzzelstukjes opeens op zijn plaats vallen. Het geeft rust en het andere daglicht waarin alles opeens staat is best helder en zonnig, moet ik zeggen. Maar die nieuwe inzichten zorgen er ook voor dat Sjors twijfelt over haar twijfels.
Lees verder!
Ik twijfelde toch?
Sjors Twijfelt, ik twijfel. Althans, ik dacht al die tijd dat ik twijfelde. Sterker nog: ik was ervan overtuigd dat ik twijfelde en dat dit voortkwam uit een bepaalde mate van onzekerheid, een angst om te kiezen en tijdens het kiezen misschien wel de foute keuze te maken.
Inmiddels twijfel ik of die twijfel wel voortkomt uit angst of onzekerheid.
Lees verder!
Van glas
Oneindig veel twijfels heb ik geschreven over Sjors en de rest van de wereld. Over ongemakkelijke situaties, over mijn gevoelens maar ook voorzichtige stukjes over zaken die wringen en schuren. Een rode draad lijkt vaak de twijfel te zijn of mijn onzekerheid. Nu in onze zoektocht naar de beste hulp voor onze M. lijkt echter alles opeens op zijn plek te vallen. Niet alleen voor hem maar ook voor mij. Na een zoektocht van 41 jaar, soms bewust maar heel vaak onbewust, zag ik dit weekend plotseling de rode draad in mijn eigen leven.
Lees verder!
Een beetje stuk
Noot van de schrijver: als ik onderstaande teruglees, dan leest het niet als Sjors Twijfelt. Dan mis ik een knipoog, een kwinkslag en mijn eigen schrijfstijl. Het zal je vanzelf duidelijk worden waarom ik nu zo ver van Sjors afsta.
Sjors zit een beetje stuk en als ik eerlijk ben mag je ‘een beetje’ wel weglaten. Ik voel me namelijk machteloos en dat is voor mij gekmakend. Want voor bijna alles heb ik een oplossing en ik kan overal een creatieve draai aangeven. Lees verder!
Nep nep nep
Nepnieuws is dat het woord van het jaar? Is het een woord dat je kende voor 2017 of voor Trump aan de macht kwam? Nepnieuws associeerde ik alleen met dictatoriale landen en landen waar censuur de normaalste zaak van de wereld is. Tot nu, tot het moment dat het nieuws zich als livestream aan onze ogen voltrekt.
Lees verder!
Sjors Twijfelt 