Tag Archives: zelfvertrouwen

Twee foutjes


“Hoi M., je hebt twee foutjes in je werkschrift.” Met net een voet in het klaslokaal werd M. door zijn beste schoolmaatje liefdevol geconfronteerd met twee fouten in het rekenwerk dat hij gisteren had gemaakt. Liefdevol, ik benoem het expliciet want er zat geen enkel kwaad achter deze opmerking.

In mijn hoofd rezen echter direct allerlei vragen, want wat zou M. hier van vinden, doet het hem iets of laat het hem koud? Ik gunde hem het laatste maar het bleek het eerste. Zijn lichaamstaal verraadde hem, terwijl hij met man en macht probeerde te doen alsof er niets aan de hand was. Na wat aandringen gaf hij uiteindelijk toe dat hij toch wel ergens verdrietig over was. En ja, het ging natuurlijk over het werkschrift. En dan niet over de fouten, maar dat iemand in zijn schrift had gekeken, nota bene zijn beste vriend!
Lees verder!

Warme deken

Dit is een ode aan de warme deken. Mijn warme deken, want helaas heeft niet iedereen zo’n vangnet waarin hij zich met zijn ogen dicht kan laten vallen.

En als je wel zo’n bofkont bent zoals ik, besef jij je dat dan weleens? Sta je wel eens stil bij hoe bijzonder het is om zo’n warme deken, of misschien zelfs wel een vierseizoenendekbed om je heen te kunnen slaan? 
Lees verder!

Kijk eens goed


“Mama, je hoeft niet te blijven lezen hoor.” M’s opmerking brengt me even van mijn stuk. We lopen de trap op naar het klaslokaal en onderweg naar school heeft hij blijkbaar bedacht dat hij het verder wel alleen af kan. Deze nieuwe stap richting zelfstandigheid brengt me van mijn stuk op een positieve manier, want hoe anders was dit een jaar geleden. En wat is hij ontzettend ver gekomen! Verbazing maakt plaats voor trots, maar toch vraag ik voor de zekerheid of het echt niet nodig is.
“Nee mama, ga nou maar” en hij wendt zich tot zijn vriendjes.
Lees verder!

Hé kanjer!

Onderweg naar onze Zweedse meubelvrienden valt mijn oog op een kleine zwarte auto, type koekblik. Achterop prijkt trots een knalroze sticker met het woord kanjer. Kanjer…wat zou de bestuurster daar toch mee bedoelen? Begroet ze ons met een ‘hé kanjer!’? In mijn hoofd popt meteen een emoticon op als ik ‘hé kanjer’ in gedachten uitspreek. Nee, kanjer voor medeweggebruikers voelt een beetje gek. Iets te intiem of zo.
Lees verder!

Onze dappere dodo

Och mensen, het einde van het schooljaar is alweer in zicht. Wat kan er veel gebeuren in zo’n jaar! Al vaker heb ik er iets over geschreven maar toch moet het nu nog een keer…

Vandaag kreeg M. zijn rapport uitgereikt en hij glom van trots! De juffen schreven louter lovende woorden over zijn doorzettingsvermogen, hoe dapper hij is (ook al denkt hij zelf van niet) en over de sprongen die hij heeft gemaakt. En daarmee raakten ze precies de kern. Want wat heeft hij hard gewerkt aan zijn zelfvertrouwen!
Lees verder!

Slapen zonder filter

Voor de tweede dag op rij zit ik op de rand van de hoogslaper. Een voet slaapt inmiddels maar de reden waarom ik op het bed zit, is zelf helaas nog lang niet in dromenland. Hij woelt en zucht want hij maakt zich grote zorgen. Een kind van zeven dat zich zorgen maakt, het zou niet moeten.
Lees verder!

Piepkuikens en bullebakken

Tijdens zijn atletiektraining staarde M. droevig voor zich uit en die blik zei me genoeg. Er was duidelijk iets niet in de haak. Toen hij vervolgens langs me liep, bleek hij zichtbaar ontdaan maar zei niets. Na toch even goed aandringen kwam het hoge woord eruit: ze hadden hem gepest.
Lees verder!

Ik sta altijd ‘aan’


Het is mooi als puzzelstukjes opeens op zijn plaats vallen. Het geeft rust en het andere daglicht waarin alles opeens staat is best helder en zonnig, moet ik zeggen. Maar die nieuwe inzichten zorgen er ook voor dat Sjors twijfelt over haar twijfels.
Lees verder!

Ik twijfelde toch?


Sjors Twijfelt, ik twijfel. Althans, ik dacht al die tijd dat ik twijfelde. Sterker nog: ik was ervan overtuigd dat ik twijfelde en dat dit voortkwam uit een bepaalde mate van onzekerheid, een angst om te kiezen en tijdens het kiezen misschien wel de foute keuze te maken.

Inmiddels twijfel ik of die twijfel wel voortkomt uit angst of onzekerheid.
Lees verder!

Het leed dat zwemles heet


Na een heerlijke zomervakantie waarin wij onszelf hadden verwend met een privé zwembad bij het vakantiehuisje, waren we overtuigd dat M. grote vooruitgang zou laten zien tijdens de zwemles. Zijn angst voor het onbekende en het gebrek aan zelfvertrouwen zorgen er voor dat hij angstig is om bijvoorbeeld zelf in het diepe te springen. En juist dat is toch best handig als je een zwemdiploma wilt halen. Tegen het einde van de vakantie voelde hij zich bijna onoverwinnelijk waardoor hij zonder zwembandjes het diepe in sprong om vervolgens het hele bad door te zwemmen. We hadden hem zien groeien in twee weken en voor het eerst geloofde hij zelf ook dat hij niet direct zou zinken als een baksteen.
Lees verder!

Van winterslaap naar buitenbad

swimmingpoolAl weken was er van lente nauwelijks sprake en bleven we hangen in een verlengde winterslaap, tot opeens afgelopen vrijdag het kwik alle thermometers deed uitslaan. M. kwam vroeg uit school en in plaats van puffend onder een boom in het park of in colonne naar het strand, besloten we samen het buitenbad hier in de buurt uit te proberen.
Sinds mijn zestiende heb ik geen buitenzwembad meer van binnen gezien en niet geheel zonder reden. Al koester ik warme herinneringen aan het zwembad uit mijn jeugd, hoe ouder ik werd hoe hoger de drempel om deze herinneringen weer eens op te halen.

Lees verder!