Hoe was jouw jaar? Was 2018 een beetje aardig voor je of heeft het je ook alle hoeken van je hart laten zien?
2018 was voor mij het jaar van het hart. Mijn hart werd gebroken, ik heb het verpand, het is vermorzeld, geëxplodeerd door liefde, sneller gaan kloppen en verschrompeld door hartzeer. Kortom, alle hoeken van mijn hart heb ik gezien, gevoeld en doorleefd.
Lees verder!
“Zus, ik heb een bon maar die maak ik echt niet op. Wil jij ‘m?”
Een cadeaubon voor een poepchique spa in een gerenomeerd hotel welteverstaan. Ik zie ‘m op Instagram weleens voorbijkomen bij ultraslanke, knappe BN’ers en daar zou ik dan heen moeten? Ik, die zich alleen tijd gunt voor een snelle douche terwijl ik persé een bad wilde in de nieuwe badkamer. Iemand die in haar puberteit voor het laatst bij een schoonheidsspecialiste was en zich zelfs ongemakkelijk voelt tijdens een badpakkendag in de sauna. Maar ja, het is ook zonde om zo’n bon te laten verlopen, dus oké ik ga.
Lees verder!
“Jij bent net Atlas” zei een collega tegen mij. “Jij draagt het leed van de wereld op je schouders, maar die last kun jij helemaal niet dragen.” Zijn woorden echoden nog dagen na in mijn hoofd, want oh wat sloeg hij de spijker op zijn kop.
Niet eerder schreef ik over mijn werk en die keuze is heel bewust. Werk is werk en daar hoort Sjors Twijfelt niet bij. Totdat werk ook in huis blijft hangen en het hoofdzaak wordt op momenten dat het bijzaak zou moeten zijn. Dus daarom toch een Twijfel over werk.
Lees verder!
“Hoi M., je hebt twee foutjes in je werkschrift.” Met net een voet in het klaslokaal werd M. door zijn beste schoolmaatje liefdevol geconfronteerd met twee fouten in het rekenwerk dat hij gisteren had gemaakt. Liefdevol, ik benoem het expliciet want er zat geen enkel kwaad achter deze opmerking.
In mijn hoofd rezen echter direct allerlei vragen, want wat zou M. hier van vinden, doet het hem iets of laat het hem koud? Ik gunde hem het laatste maar het bleek het eerste. Zijn lichaamstaal verraadde hem, terwijl hij met man en macht probeerde te doen alsof er niets aan de hand was. Na wat aandringen gaf hij uiteindelijk toe dat hij toch wel ergens verdrietig over was. En ja, het ging natuurlijk over het werkschrift. En dan niet over de fouten, maar dat iemand in zijn schrift had gekeken, nota bene zijn beste vriend!
Lees verder!
Dit is een ode aan de warme deken. Mijn warme deken, want helaas heeft niet iedereen zo’n vangnet waarin hij zich met zijn ogen dicht kan laten vallen.
En als je wel zo’n bofkont bent zoals ik, besef jij je dat dan weleens? Sta je wel eens stil bij hoe bijzonder het is om zo’n warme deken, of misschien zelfs wel een vierseizoenendekbed om je heen te kunnen slaan?
Lees verder!
“Mama, je hoeft niet te blijven lezen hoor.” M’s opmerking brengt me even van mijn stuk. We lopen de trap op naar het klaslokaal en onderweg naar school heeft hij blijkbaar bedacht dat hij het verder wel alleen af kan. Deze nieuwe stap richting zelfstandigheid brengt me van mijn stuk op een positieve manier, want hoe anders was dit een jaar geleden. En wat is hij ontzettend ver gekomen! Verbazing maakt plaats voor trots, maar toch vraag ik voor de zekerheid of het echt niet nodig is.
“Nee mama, ga nou maar” en hij wendt zich tot zijn vriendjes.
Lees verder!
“Voel eens aan deze tand mama!” Vol trots staat M. voor me met een grijns van oor tot oor en zijn mond wagenwijd open. Het is alsof hij zojuist een prijs gewonnen heeft. Yes, weer (bijna) een tand eruit!
Lees verder!
Och mensen, het einde van het schooljaar is alweer in zicht. Wat kan er veel gebeuren in zo’n jaar! Al vaker heb ik er iets over geschreven maar toch moet het nu nog een keer…
Vandaag kreeg M. zijn rapport uitgereikt en hij glom van trots! De juffen schreven louter lovende woorden over zijn doorzettingsvermogen, hoe dapper hij is (ook al denkt hij zelf van niet) en over de sprongen die hij heeft gemaakt. En daarmee raakten ze precies de kern. Want wat heeft hij hard gewerkt aan zijn zelfvertrouwen!
Lees verder!
Zorg je wel goed voor jezelf? Een hele lieve vraag maar wat betekent dat eigenlijk: goed voor jezelf zorgen? Is dat goed eten, goed slapen, af en toe een massage en luisteren naar je lichaam? Of luisteren naar je hart?
Even een stapje terug: luister ik weleens naar mijn lichaam? Ik luister eigenlijk alleen naar mijn hart met het gevolg dat ik mezelf voorbij ren. Maar wat ren je dan daadwerkelijk voorbij als je doet wat je hart je ingeeft?
Lees verder!
Voor de tweede dag op rij zit ik op de rand van de hoogslaper. Een voet slaapt inmiddels maar de reden waarom ik op het bed zit, is zelf helaas nog lang niet in dromenland. Hij woelt en zucht want hij maakt zich grote zorgen. Een kind van zeven dat zich zorgen maakt, het zou niet moeten.
Lees verder!
“Nou vooruit…nog eentje dan. Morgen stop ik er echt mee.” Hoe vaak denk ik dit niet. ’s Avonds op de bank na een dag hard werken is het heerlijk om een kopje thee te vergezellen met een koekje. En dat ene koekje worden er natuurlijk al snel twee of drie, maar altijd gaat die tweede of derde gepaard met de bestraffende gedachte: dit moet echt de laatste keer zijn.
Lees verder!
“Hoi, lekker hè de lente komt eraan!” Balend stond ik te wachten voor een open brug en had, zoals gewoonlijk, haast. Een man met een ietwat onfrisse uitstraling waar je het jouwe van kunt denken, stopte naast me en knoopte een praatje aan.
Lees verder!
Het is mooi als puzzelstukjes opeens op zijn plaats vallen. Het geeft rust en het andere daglicht waarin alles opeens staat is best helder en zonnig, moet ik zeggen. Maar die nieuwe inzichten zorgen er ook voor dat Sjors twijfelt over haar twijfels.
Lees verder!
Sjors Twijfelt, ik twijfel. Althans, ik dacht al die tijd dat ik twijfelde. Sterker nog: ik was ervan overtuigd dat ik twijfelde en dat dit voortkwam uit een bepaalde mate van onzekerheid, een angst om te kiezen en tijdens het kiezen misschien wel de foute keuze te maken.
Inmiddels twijfel ik of die twijfel wel voortkomt uit angst of onzekerheid.
Lees verder!
Hoe vaak heb jij bij de eerste aanblik al een oordeel klaar? De toon waarop iemand spreekt, de manier waarop iemand zich verhoudt in een groep of de kleding die hij draagt, bepalen vaak bewust of onbewust hoe jij over iemand denkt. Toch?
Lees verder!
Sjors Twijfelt 